vucàrati se
vucàrati se nesvrš. 〈prez. -ām se, pril. sad. -ajūći se, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| vucarati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | vucaram |
| 2. | vucaraš |
| 3. | vucara |
| množina | |
| 1. | vucaramo |
| 2. | vucarate |
| 3. | vucaraju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | vucarat ću |
| 2. | vucarat ćeš |
| 3. | vucarat će |
| množina | |
| 1. | vucarat ćemo |
| 2. | vucarat ćete |
| 3. | vucarat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | vucarah |
| 2. | vucaraše |
| 3. | vucaraše |
| množina | |
| 1. | vucarasmo |
| 2. | vucaraste |
| 3. | vucarahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | vucarao sam |
| 2. | vucarao si |
| 3. | vucarao je |
| množina | |
| 1. | vucarali smo |
| 2. | vucarali ste |
| 3. | vucarali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam vucarao |
| 2. | bio si vucarao |
| 3. | bio je vucarao |
| množina | |
| 1. | bili smo vucarali |
| 2. | bili ste vucarali |
| 3. | bili su vucarali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | vucaraj |
| množina | |
| 1. | vucarajmo |
| 2. | vucarajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| vucarajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| vucarao, vucarala, vucaralo | |
| vucarali, vucarale, vucarala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| vucaran, vucarana, vucarano | |
| vucarani, vucarane, vucarana | |
Definicija
iron. živjeti životom skitnice ili uličara; skitati se, povlačiti se
Etimologija
✧ vidi vẉći
