funkcionírati
funkcionírati () dv. 〈prez. funkciònīrām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
| Dv. | |
|---|---|
| infinitiv | |
| funkcionirati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | funkcioniram |
| 2. | funkcioniraš |
| 3. | funkcionira |
| množina | |
| 1. | funkcioniramo |
| 2. | funkcionirate |
| 3. | funkcioniraju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | funkcionirat ću |
| 2. | funkcionirat ćeš |
| 3. | funkcionirat će |
| množina | |
| 1. | funkcionirat ćemo |
| 2. | funkcionirat ćete |
| 3. | funkcionirat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | funkcionirah |
| 2. | funkcioniraše |
| 3. | funkcioniraše |
| množina | |
| 1. | funkcionirasmo |
| 2. | funkcioniraste |
| 3. | funkcionirahu |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | |
| 2. | |
| 3. | |
| množina | |
| 1. | |
| 2. | |
| 3. | |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | funkcionirao sam |
| 2. | funkcionirao si |
| 3. | funkcionirao je |
| množina | |
| 1. | funkcionirali smo |
| 2. | funkcionirali ste |
| 3. | funkcionirali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam funkcionirao |
| 2. | bio si funkcionirao |
| 3. | bio je funkcionirao |
| množina | |
| 1. | bili smo funkcionirali |
| 2. | bili ste funkcionirali |
| 3. | bili su funkcionirali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | funkcioniraj |
| množina | |
| 1. | funkcionirajmo |
| 2. | funkcionirajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| funkcionirajući | |
| glagolski prilog prošli | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| funkcionirao, funkcionirala, funkcioniralo | |
| funkcionirali, funkcionirale, funkcionirala | |
| 1. | (u)raditi prema namjeri i svrsi (o osobama) |
| 2. | (u)raditi, biti/bivati ispravan (o stvarima) |
| 3. | službovati, usp. fungirati |