tȏk1
tȏk1 m 〈N mn tókovi〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | tok |
| G | toka |
| D | toku |
| A | tok |
| V | toče |
| L | toku |
| I | tokom |
| množina | |
| N | tokovi |
| G | tokova |
| D | tokovima |
| A | tokove |
| V | tokovi |
| L | tokovima |
| I | tokovima |
Definicija
| 1. | oblik kretanja žive vode u prirodi; smjer vode tekućice; put kojim protječe rijeka ili potok i sl.; korito |
| 2. | fiz. ukupna masa čega (tvari, energije i dr.) koja u jedinici vremena proteče kroz površinu okomitu na smjer protjecanja [magnetni tok; svjetlosni tok; čestični tok; energijski tok]; protok, fluks |
| 3. | kretanje u prostoru (za razliku od kretanja u vremenu) [svaki tijek ima svoj tok]; smjer, upravljanje, usp. tijek |
Sintagma
∆ bijeli tok bijelo pranje, odljev iz maternice (fluor albus);
kružni tok križanje dviju ili više ulica ili cesta u obliku kružnice
kružni tok križanje dviju ili više ulica ili cesta u obliku kružnice
Frazeologija
⃟ biti u toku ne zaostajati u informacijama, ne gubiti korak u praćenju novosti, događaja i informacija;
ide (stvari idu) svojim tokom sve se odvija na predviđen ili uobičajen način;
u toku, tokom (čega) s vremenskim značenjem: za (vrijeme), u doba trajanja; s prolaženjem, s odmicanjem [tokom vremena]
ide (stvari idu) svojim tokom sve se odvija na predviđen ili uobičajen način;
u toku, tokom (čega) s vremenskim značenjem: za (vrijeme), u doba trajanja; s prolaženjem, s odmicanjem [tokom vremena]
Etimologija
✧ prasl. *tokъ (rus., polj. tok) ≃ v. teći
