uzburkávati
uzburkávati (što, se) nesvrš. 〈prez. uzbùrkāvām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| uzburkavati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | uzburkavam |
| 2. | uzburkavaš |
| 3. | uzburkava |
| množina | |
| 1. | uzburkavamo |
| 2. | uzburkavate |
| 3. | uzburkavaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | uzburkavat ću |
| 2. | uzburkavat ćeš |
| 3. | uzburkavat će |
| množina | |
| 1. | uzburkavat ćemo |
| 2. | uzburkavat ćete |
| 3. | uzburkavat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | uzburkavah |
| 2. | uzburkavaše |
| 3. | uzburkavaše |
| množina | |
| 1. | uzburkavasmo |
| 2. | uzburkavaste |
| 3. | uzburkavahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | uzburkavao sam |
| 2. | uzburkavao si |
| 3. | uzburkavao je |
| množina | |
| 1. | uzburkavali smo |
| 2. | uzburkavali ste |
| 3. | uzburkavali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam uzburkavao |
| 2. | bio si uzburkavao |
| 3. | bio je uzburkavao |
| množina | |
| 1. | bili smo uzburkavali |
| 2. | bili ste uzburkavali |
| 3. | bili su uzburkavali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | uzburkavaj |
| množina | |
| 1. | uzburkavajmo |
| 2. | uzburkavajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| uzburkavajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| uzburkavao, uzburkavala, uzburkavalo | |
| uzburkavali, uzburkavale, uzburkavala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| uzburkavan, uzburkavana, uzburkavano | |
| uzburkavani, uzburkavane, uzburkavana | |
Etimologija
✧ vidi ùzburkati
