prepòznati
prepòznati (koga, što, se) svrš. 〈prez. -ām, pril. pr. -āvši, prid. trp. prȅpoznāt〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| prepoznati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | prepoznam |
| 2. | prepoznaš |
| 3. | prepozna |
| množina | |
| 1. | prepoznamo |
| 2. | prepoznate |
| 3. | prepoznaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | prepoznat ću |
| 2. | prepoznat ćeš |
| 3. | prepoznat će |
| množina | |
| 1. | prepoznat ćemo |
| 2. | prepoznat ćete |
| 3. | prepoznat će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | prepoznah |
| 2. | prepozna |
| 3. | prepozna |
| množina | |
| 1. | prepoznasmo |
| 2. | prepoznaste |
| 3. | prepoznaše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | prepoznao sam |
| 2. | prepoznao si |
| 3. | prepoznao je |
| množina | |
| 1. | prepoznali smo |
| 2. | prepoznali ste |
| 3. | prepoznali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam prepoznao |
| 2. | bio si prepoznao |
| 3. | bio je prepoznao |
| množina | |
| 1. | bili smo prepoznali |
| 2. | bili ste prepoznali |
| 3. | bili su prepoznali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | prepoznaj |
| množina | |
| 1. | prepoznajmo |
| 2. | prepoznajte |
| glagolski prilog prošli | |
| prepoznavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| prepoznao, prepoznala, prepoznalo | |
| prepoznali, prepoznale, prepoznala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| prepoznat, prepoznata, prepoznato | |
| prepoznati, prepoznate, prepoznata | |
Definicija
| 1. | ponovo poznati, upoznati onoga koji je već bio poznat ili ono što je već bilo poznato |
| 2. | shvatiti prema očekivanju, odčitati, dešifrirati poznato što se prikriva [prepoznati se u priči; prepoznati laž] |
Etimologija
✧ pre-1 + v. poznati
