prìznati
prìznati svrš. 〈prez. -ām, pril. pr. -āvši, prid. trp. prȉznāt〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| priznati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | priznam |
| 2. | priznaš |
| 3. | prizna |
| množina | |
| 1. | priznamo |
| 2. | priznate |
| 3. | priznaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | priznat ću |
| 2. | priznat ćeš |
| 3. | priznat će |
| množina | |
| 1. | priznat ćemo |
| 2. | priznat ćete |
| 3. | priznat će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | priznah |
| 2. | prizna |
| 3. | prizna |
| množina | |
| 1. | priznasmo |
| 2. | priznaste |
| 3. | priznaše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | priznao sam |
| 2. | priznao si |
| 3. | priznao je |
| množina | |
| 1. | priznali smo |
| 2. | priznali ste |
| 3. | priznali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam priznao |
| 2. | bio si priznao |
| 3. | bio je priznao |
| množina | |
| 1. | bili smo priznali |
| 2. | bili ste priznali |
| 3. | bili su priznali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | priznaj |
| množina | |
| 1. | priznajmo |
| 2. | priznajte |
| glagolski prilog prošli | |
| priznavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| priznao, priznala, priznalo | |
| priznali, priznale, priznala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| priznat, priznata, priznato | |
| priznati, priznate, priznata | |
Definicija
| 1. | (koga, što) prihvatiti istinu, stvarnost ili postojanje koga ili čega [priznati poraz] |
| 2. | (što) preuzeti krivnju za što [priznati počinjeno djelo] |
| 3. | (komu što) uzeti u obzir [priznati studij u inozemstvu]; uvažiti |
| 4. | pol. izraziti prihvaćenje novonastala stanja ili odnosa [priznati državu] |
Etimologija
✧ pri- + v. znati
