sȉlovati
sȉlovati (koga) dv. 〈prez. sȉlujēm, pril. sad. sȉlujūći, pril. pr. -āvši, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Dv. | |
|---|---|
| infinitiv | |
| silovati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | silujem |
| 2. | siluješ |
| 3. | siluje |
| množina | |
| 1. | silujemo |
| 2. | silujete |
| 3. | siluju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | silovat ću |
| 2. | silovat ćeš |
| 3. | silovat će |
| množina | |
| 1. | silovat ćemo |
| 2. | silovat ćete |
| 3. | silovat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | silovah |
| 2. | silovaše |
| 3. | silovaše |
| množina | |
| 1. | silovasmo |
| 2. | silovaste |
| 3. | silovahu |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | silovah |
| 2. | |
| 3. | |
| množina | |
| 1. | |
| 2. | |
| 3. | |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | silovao sam |
| 2. | silovao si |
| 3. | silovao je |
| množina | |
| 1. | silovali smo |
| 2. | silovali ste |
| 3. | silovali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam silovao |
| 2. | bio si silovao |
| 3. | bio je silovao |
| množina | |
| 1. | bili smo silovali |
| 2. | bili ste silovali |
| 3. | bili su silovali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | siluj |
| množina | |
| 1. | silujmo |
| 2. | silujte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| silujući | |
| glagolski prilog prošli | |
| silovavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| silovao, silovala, silovalo | |
| silovali, silovale, silovala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| silovan, silovana, silovano | |
| silovani, silovane, silovana | |
Definicija
| 1. | fizičkim ili psihičkim nasiljem primorati/primoravati na spolni akt |
| 2. | pren. razg. primorati/primoravati koga na što |
Frazeologija
⃟ silovati činjenice u dokazivanju ne voditi računa o činjenicama kako bi se potvrdila unaprijed postavljena teza
Etimologija
✧ vidi sȉla
