inducírati
inducírati (koga, što) dv. 〈prez. indùcīrām, pril. sad. -ajūći, pril. pr. -āvši, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Dv. | |
|---|---|
| infinitiv | |
| inducirati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | induciram |
| 2. | induciraš |
| 3. | inducira |
| množina | |
| 1. | induciramo |
| 2. | inducirate |
| 3. | induciraju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | inducirat ću |
| 2. | inducirat ćeš |
| 3. | inducirat će |
| množina | |
| 1. | inducirat ćemo |
| 2. | inducirat ćete |
| 3. | inducirat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | inducirah |
| 2. | induciraše |
| 3. | induciraše |
| množina | |
| 1. | inducirasmo |
| 2. | induciraste |
| 3. | inducirahu |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | inducirah |
| 2. | |
| 3. | |
| množina | |
| 1. | |
| 2. | |
| 3. | |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | inducirao sam |
| 2. | inducirao si |
| 3. | inducirao je |
| množina | |
| 1. | inducirali smo |
| 2. | inducirali ste |
| 3. | inducirali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam inducirao |
| 2. | bio si inducirao |
| 3. | bio je inducirao |
| množina | |
| 1. | bili smo inducirali |
| 2. | bili ste inducirali |
| 3. | bili su inducirali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | induciraj |
| množina | |
| 1. | inducirajmo |
| 2. | inducirajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| inducirajući | |
| glagolski prilog prošli | |
| induciravši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| inducirao, inducirala, induciralo | |
| inducirali, inducirale, inducirala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| induciran, inducirana, inducirano | |
| inducirani, inducirane, inducirana | |
Definicija
| 1. | (iz)vršiti indukciju |
| 2. | pren. uvesti/uvoditi ili dovesti/dovoditi u stanje kao da je izvršena indukcija, podići temperaturu kome [inducirali su naciju u svoje traume]; elektrizirati, frustrirati |
Etimologija
✧ vidi indùkcija
