isporúčiti
isporúčiti (što) svrš. 〈prez. ispòrūčīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. ispòrūčen〉
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| isporučiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | isporučim |
| 2. | isporučiš |
| 3. | isporuči |
| množina | |
| 1. | isporučimo |
| 2. | isporučite |
| 3. | isporuče |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | isporučit ću |
| 2. | isporučit ćeš |
| 3. | isporučit će |
| množina | |
| 1. | isporučit ćemo |
| 2. | isporučit ćete |
| 3. | isporučit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | isporučih |
| 2. | isporuči |
| 3. | isporuči |
| množina | |
| 1. | isporučismo |
| 2. | isporučiste |
| 3. | isporučiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | isporučio sam |
| 2. | isporučio si |
| 3. | isporučio je |
| množina | |
| 1. | isporučili smo |
| 2. | isporučili ste |
| 3. | isporučili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam isporučio |
| 2. | bio si isporučio |
| 3. | bio je isporučio |
| množina | |
| 1. | bili smo isporučili |
| 2. | bili ste isporučili |
| 3. | bili su isporučili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | isporuči |
| množina | |
| 1. | isporučimo |
| 2. | isporučite |
| glagolski prilog prošli | |
| isporučivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| isporučio, isporučila, isporučilo | |
| isporučili, isporučile, isporučila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| isporučen, isporučena, isporučeno | |
| isporučeni, isporučene, isporučena | |