intervenírati
intervenírati (, u što) dv. 〈prez. intervènīrām, pril. sad. -ajūći, pril. pr. -āvši, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Dv. | |
|---|---|
| infinitiv | |
| intervenirati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | interveniram |
| 2. | interveniraš |
| 3. | intervenira |
| množina | |
| 1. | interveniramo |
| 2. | intervenirate |
| 3. | interveniraju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | intervenirat ću |
| 2. | intervenirat ćeš |
| 3. | intervenirat će |
| množina | |
| 1. | intervenirat ćemo |
| 2. | intervenirat ćete |
| 3. | intervenirat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | intervenirah |
| 2. | interveniraše |
| 3. | interveniraše |
| množina | |
| 1. | intervenirasmo |
| 2. | interveniraste |
| 3. | intervenirahu |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | intervenirah |
| 2. | |
| 3. | |
| množina | |
| 1. | |
| 2. | |
| 3. | |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | intervenirao sam |
| 2. | intervenirao si |
| 3. | intervenirao je |
| množina | |
| 1. | intervenirali smo |
| 2. | intervenirali ste |
| 3. | intervenirali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam intervenirao |
| 2. | bio si intervenirao |
| 3. | bio je intervenirao |
| množina | |
| 1. | bili smo intervenirali |
| 2. | bili ste intervenirali |
| 3. | bili su intervenirali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | interveniraj |
| množina | |
| 1. | intervenirajmo |
| 2. | intervenirajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| intervenirajući | |
| glagolski prilog prošli | |
| interveniravši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| intervenirao, intervenirala, interveniralo | |
| intervenirali, intervenirale, intervenirala | |
Definicija
uplesti se, umiješati se u što; istupiti, usp. intervencija
Etimologija
✧ njem. intervenieren ← lat. intervenire: ući između
