ispáštati
ispáštati (, što) nesvrš. 〈prez. ìspāštām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| ispaštati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | ispaštam |
| 2. | ispaštaš |
| 3. | ispašta |
| množina | |
| 1. | ispaštamo |
| 2. | ispaštate |
| 3. | ispaštaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | ispaštat ću |
| 2. | ispaštat ćeš |
| 3. | ispaštat će |
| množina | |
| 1. | ispaštat ćemo |
| 2. | ispaštat ćete |
| 3. | ispaštat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | ispaštah |
| 2. | ispaštaše |
| 3. | ispaštaše |
| množina | |
| 1. | ispaštasmo |
| 2. | ispaštaste |
| 3. | ispaštahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | ispaštao sam |
| 2. | ispaštao si |
| 3. | ispaštao je |
| množina | |
| 1. | ispaštali smo |
| 2. | ispaštali ste |
| 3. | ispaštali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam ispaštao |
| 2. | bio si ispaštao |
| 3. | bio je ispaštao |
| množina | |
| 1. | bili smo ispaštali |
| 2. | bili ste ispaštali |
| 3. | bili su ispaštali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | ispaštaj |
| množina | |
| 1. | ispaštajmo |
| 2. | ispaštajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| ispaštajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| ispaštao, ispaštala, ispaštalo | |
| ispaštali, ispaštale, ispaštala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| ispaštan, ispaštana, ispaštano | |
| ispaštani, ispaštane, ispaštana | |
Definicija
| 1. | iskupljivati kakvo zlo djelo pokorom, kaznom; okajavati |
| 2. | snositi posljedice (lošeg postupka, nezrelo zamišljena ili provedena plana itd.) |
