ìskrsnuti
ìskrsnuti () svrš. 〈prez. ìskrsnēm, pril. pr. -ūvši, imp. ìskrsni, prid. rad. ìskrsnuo〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| iskrsnuti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | iskrsnem |
| 2. | iskrsneš |
| 3. | iskrsne |
| množina | |
| 1. | iskrsnemo |
| 2. | iskrsnete |
| 3. | iskrsnu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | iskrsnut ću |
| 2. | iskrsnut ćeš |
| 3. | iskrsnut će |
| množina | |
| 1. | iskrsnut ćemo |
| 2. | iskrsnut ćete |
| 3. | iskrsnut će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | iskrsnuh |
| 2. | iskrsnu |
| 3. | iskrsnu |
| množina | |
| 1. | iskrsnusmo |
| 2. | iskrsnuste |
| 3. | iskrsnuše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | iskrsnuo sam |
| 2. | iskrsnuo si |
| 3. | iskrsnuo je |
| množina | |
| 1. | iskrsnuli smo |
| 2. | iskrsnuli ste |
| 3. | iskrsnuli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam iskrsnuo |
| 2. | bio si iskrsnuo |
| 3. | bio je iskrsnuo |
| množina | |
| 1. | bili smo iskrsnuli |
| 2. | bili ste iskrsnuli |
| 3. | bili su iskrsnuli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | iskrsni |
| množina | |
| 1. | iskrsnimo |
| 2. | iskrsnite |
| glagolski prilog prošli | |
| iskrsnuvši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| iskrsnuo, iskrsnula, iskrsnulo | |
| iskrsnuli, iskrsnule, iskrsnula | |
Definicija
iznenada, naglo se pojaviti (o onome tko nije bio prisutan ili se nije vidio) [ (u nekim vezama riječi koje znače nešto nepoželjno, ob. uz 3. l. jd i mn) iskrsnule su nevolje (neprilike, nesreće) pojavile su se nevolje (neprilike, nesreće)]
Etimologija
✧ is- + prasl. *krьsnǫti: rasti, razvijati se (ukr. krésnuty: otapati se)
