izdevètati
izdevètati svrš. 〈prez. -ām, pril. pr. -āvši, prid. trp. ȉzdevetān〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| izdevetati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | izdevetam |
| 2. | izdevetaš |
| 3. | izdeveta |
| množina | |
| 1. | izdevetamo |
| 2. | izdevetate |
| 3. | izdevetaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | izdevetat ću |
| 2. | izdevetat ćeš |
| 3. | izdevetat će |
| množina | |
| 1. | izdevetat ćemo |
| 2. | izdevetat ćete |
| 3. | izdevetat će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | izdevetah |
| 2. | izdeveta |
| 3. | izdeveta |
| množina | |
| 1. | izdevetasmo |
| 2. | izdevetaste |
| 3. | izdevetaše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | izdevetao sam |
| 2. | izdevetao si |
| 3. | izdevetao je |
| množina | |
| 1. | izdevetali smo |
| 2. | izdevetali ste |
| 3. | izdevetali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam izdevetao |
| 2. | bio si izdevetao |
| 3. | bio je izdevetao |
| množina | |
| 1. | bili smo izdevetali |
| 2. | bili ste izdevetali |
| 3. | bili su izdevetali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | izdevetaj |
| množina | |
| 1. | izdevetajmo |
| 2. | izdevetajte |
| glagolski prilog prošli | |
| izdevetavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| izdevetao, izdevetala, izdevetalo | |
| izdevetali, izdevetale, izdevetala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| izdevetan, izdevetana, izdevetano | |
| izdevetani, izdevetane, izdevetana | |
Definicija
razg. istući, izlupati, izbubati
Etimologija
✧ iz- + v. devetati
