izgráditi
izgráditi svrš. 〈prez. ìzgrādīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. ìzgrāđen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| izgraditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | izgradim |
| 2. | izgradiš |
| 3. | izgradi |
| množina | |
| 1. | izgradimo |
| 2. | izgradite |
| 3. | izgrade |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | izgradit ću |
| 2. | izgradit ćeš |
| 3. | izgradit će |
| množina | |
| 1. | izgradit ćemo |
| 2. | izgradit ćete |
| 3. | izgradit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | izgradih |
| 2. | izgradi |
| 3. | izgradi |
| množina | |
| 1. | izgradismo |
| 2. | izgradiste |
| 3. | izgradiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | izgradio sam |
| 2. | izgradio si |
| 3. | izgradio je |
| množina | |
| 1. | izgradili smo |
| 2. | izgradili ste |
| 3. | izgradili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam izgradio |
| 2. | bio si izgradio |
| 3. | bio je izgradio |
| množina | |
| 1. | bili smo izgradili |
| 2. | bili ste izgradili |
| 3. | bili su izgradili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | izgradi |
| množina | |
| 1. | izgradimo |
| 2. | izgradite |
| glagolski prilog prošli | |
| izgradivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| izgradio, izgradila, izgradilo | |
| izgradili, izgradile, izgradila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| izgrađen, izgrađena, izgrađeno | |
| izgrađeni, izgrađene, izgrađena | |
Definicija
| 1. | (što) a. dovršiti građenje, izvesti gradnju do kraja [izgraditi kuću]; podići b. sastaviti, konstruirati, stvoriti (o pojmovima) [izgraditi kriterije]; za što |
| 2. | (koga) učiniti da tko postane potpuna ličnost, obrazovati ga, učiniti da postane stručan itd. [izgraditi čovjeka] |
| 3. | (u raznim vezama riječi) [izgraditi prugu (željezničku i sl.); izgraditi brod; izgraditi kuću (i druge objekte koji se podižu zidanjem ili sastavljanjem konstrukcije); izgraditi mišljenje oblikovati mišljenje nakon razmatranja problema] |
Etimologija
✧ iz- + v. graditi
