izolírati
izolírati (koga, što, se) dv. 〈prez. izòlīrām, pril. sad. -ajūći, pril. pr. -āvši, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Dv. | |
|---|---|
| infinitiv | |
| izolirati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | izoliram |
| 2. | izoliraš |
| 3. | izolira |
| množina | |
| 1. | izoliramo |
| 2. | izolirate |
| 3. | izoliraju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | izolirat ću |
| 2. | izolirat ćeš |
| 3. | izolirat će |
| množina | |
| 1. | izolirat ćemo |
| 2. | izolirat ćete |
| 3. | izolirat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | izolirah |
| 2. | izoliraše |
| 3. | izoliraše |
| množina | |
| 1. | izolirasmo |
| 2. | izoliraste |
| 3. | izolirahu |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | izolirah |
| 2. | |
| 3. | |
| množina | |
| 1. | |
| 2. | |
| 3. | |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | izolirao sam |
| 2. | izolirao si |
| 3. | izolirao je |
| množina | |
| 1. | izolirali smo |
| 2. | izolirali ste |
| 3. | izolirali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam izolirao |
| 2. | bio si izolirao |
| 3. | bio je izolirao |
| množina | |
| 1. | bili smo izolirali |
| 2. | bili ste izolirali |
| 3. | bili su izolirali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | izoliraj |
| množina | |
| 1. | izolirajmo |
| 2. | izolirajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| izolirajući | |
| glagolski prilog prošli | |
| izoliravši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| izolirao, izolirala, izoliralo | |
| izolirali, izolirale, izolirala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| izoliran, izolirana, izolirano | |
| izolirani, izolirane, izolirana | |
Definicija
| 1. | osamiti/osamljivati (se), odvojiti/odvajati (se), izdvojiti/izdvajati (se), izlučiti (se), odijeliti (se) od utjecaja sredine |
| 2. | obložiti/oblagati izolatorom |
Etimologija
✧ njem. isolieren ← srlat. isolare ≃ lat. insula: otok
