izvŕšiti
izvŕšiti (što) svrš. 〈prez. ìzvṟšīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. ìzvṟšen, gl. im. izvršénje〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| izvršiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | izvršim |
| 2. | izvršiš |
| 3. | izvrši |
| množina | |
| 1. | izvršimo |
| 2. | izvršite |
| 3. | izvrše |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | izvršit ću |
| 2. | izvršit ćeš |
| 3. | izvršit će |
| množina | |
| 1. | izvršit ćemo |
| 2. | izvršit ćete |
| 3. | izvršit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | izvrših |
| 2. | izvrši |
| 3. | izvrši |
| množina | |
| 1. | izvršismo |
| 2. | izvršiste |
| 3. | izvršiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | izvršio sam |
| 2. | izvršio si |
| 3. | izvršio je |
| množina | |
| 1. | izvršili smo |
| 2. | izvršili ste |
| 3. | izvršili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam izvršio |
| 2. | bio si izvršio |
| 3. | bio je izvršio |
| množina | |
| 1. | bili smo izvršili |
| 2. | bili ste izvršili |
| 3. | bili su izvršili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | izvrši |
| množina | |
| 1. | izvršimo |
| 2. | izvršite |
| glagolski prilog prošli | |
| izvršivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| izvršio, izvršila, izvršilo | |
| izvršili, izvršile, izvršila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| izvršen, izvršena, izvršeno | |
| izvršeni, izvršene, izvršena | |
Definicija
obaviti što do kraja, obaviti u potpunosti [izvršiti obećanje; izvršiti napad, vojn.; izvršiti zadatak; izvršiti osvajanje; izvršiti popravak]; ostvariti, provesti, učiniti
Etimologija
✧ iz- + v. vršiti1
