ìzvrći
ìzvrći (se) svrš. 〈prez. ìzvrgnēm (se), pril. pr. ìzvrgāvši (se), prid. rad. ìzvrgnuo/ìzvrgla (se) ž〉,
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| izvrći | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | izvrgnem |
| 2. | izvrgneš |
| 3. | izvrgne |
| množina | |
| 1. | izvrgnemo |
| 2. | izvrgnete |
| 3. | izvrgnu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | izvrći ću |
| 2. | izvrći ćeš |
| 3. | izvrći će |
| množina | |
| 1. | izvrći ćemo |
| 2. | izvrći ćete |
| 3. | izvrći će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | izvrgoh |
| 2. | izvrže |
| 3. | izvrže |
| množina | |
| 1. | izvrgosmo |
| 2. | izvrgoste |
| 3. | izvrgoše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | izvrgao sam |
| 2. | izvrgao si |
| 3. | izvrgao je |
| množina | |
| 1. | izvrgli smo |
| 2. | izvrgli ste |
| 3. | izvrgli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam izvrgao |
| 2. | bio si izvrgao |
| 3. | bio je izvrgao |
| množina | |
| 1. | bili smo izvrgli |
| 2. | bili ste izvrgli |
| 3. | bili su izvrgli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | izvrgni |
| množina | |
| 1. | izvrgnimo |
| 2. | izvrgnite |
| glagolski prilog prošli | |
| izvrgavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| izvrgao, izvrgla, izvrglo | |
| izvrgli, izvrgle, izvrgla | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| izvrgnut, izvrgnuta, izvrgnuto | |
| izvrgnuti, izvrgnute, izvrgnuta | |
Etimologija
✧ vidi ìzvrgnuti
