ìzvrgnuti
ìzvrgnuti (se) svrš. 〈prez. ìzvrgnēm (se), pril. pr. -ūvši (se), imp. ìzvrgni (se), prid. trp. ìzvrgnūt〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| izvrgnuti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | izvrgnem |
| 2. | izvrgneš |
| 3. | izvrgne |
| množina | |
| 1. | izvrgnemo |
| 2. | izvrgnete |
| 3. | izvrgnu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | izvrgnut ću |
| 2. | izvrgnut ćeš |
| 3. | izvrgnut će |
| množina | |
| 1. | izvrgnut ćemo |
| 2. | izvrgnut ćete |
| 3. | izvrgnut će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | izvrgnuh |
| 2. | izvrgnu |
| 3. | izvrgnu |
| množina | |
| 1. | izvrgnusmo |
| 2. | izvrgnuste |
| 3. | izvrgnuše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | izvrgnuo sam |
| 2. | izvrgnuo si |
| 3. | izvrgnuo je |
| množina | |
| 1. | izvrgnuli smo |
| 2. | izvrgnuli ste |
| 3. | izvrgnuli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam izvrgnuo |
| 2. | bio si izvrgnuo |
| 3. | bio je izvrgnuo |
| množina | |
| 1. | bili smo izvrgnuli |
| 2. | bili ste izvrgnuli |
| 3. | bili su izvrgnuli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | izvrgni |
| množina | |
| 1. | izvrgnimo |
| 2. | izvrgnite |
| glagolski prilog prošli | |
| izvrgnuvši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| izvrgnuo, izvrgnula, izvrgnulo | |
| izvrgnuli, izvrgnule, izvrgnula | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| izvrgnut, izvrgnuta, izvrgnuto | |
| izvrgnuti, izvrgnute, izvrgnuta | |
Definicija
| 1. | (što) razg. odstraniti iz sebe; izmetnuti |
| 2. | (se, koga) izložiti (se) čemu nepovoljnom [izvrgnuti ruglu; izvrgnuti se ogovaranju] |
Etimologija
✧ iz- + prasl. *vьrgnǫti, *vьrgti (rus. vergnút', polj. wiergnąć: udariti) ← ie. *wergh- (lat. vergere: okretati, skr. varjati: okreće)
