izvòditi
izvòditi (koga, što) nesvrš. 〈prez. ìzvodīm, pril. sad. ìzvodēći, gl. im. ìzvođēnje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| izvoditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | izvodim |
| 2. | izvodiš |
| 3. | izvodi |
| množina | |
| 1. | izvodimo |
| 2. | izvodite |
| 3. | izvode |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | izvodit ću |
| 2. | izvodit ćeš |
| 3. | izvodit će |
| množina | |
| 1. | izvodit ćemo |
| 2. | izvodit ćete |
| 3. | izvodit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | izvođah |
| 2. | izvođaše |
| 3. | izvođaše |
| množina | |
| 1. | izvođasmo |
| 2. | izvođaste |
| 3. | izvođahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | izvodio sam |
| 2. | izvodio si |
| 3. | izvodio je |
| množina | |
| 1. | izvodili smo |
| 2. | izvodili ste |
| 3. | izvodili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam izvodio |
| 2. | bio si izvodio |
| 3. | bio je izvodio |
| množina | |
| 1. | bili smo izvodili |
| 2. | bili ste izvodili |
| 3. | bili su izvodili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | izvodi |
| množina | |
| 1. | izvodimo |
| 2. | izvodite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| izvodeći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| izvodio, izvodila, izvodilo | |
| izvodili, izvodile, izvodila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| izvođen, izvođena, izvođeno | |
| izvođeni, izvođene, izvođena | |
Definicija
v. izvesti1 [ (u vezama riječi) činiti, raditi, izvoditi gluposti, budalaštine, cirkusijade]
Etimologija
✧ vidi ìzvesti1
