gùnđati
gùnđati () nesvrš. 〈prez. -ām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| gunđati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | gunđam |
| 2. | gunđaš |
| 3. | gunđa |
| množina | |
| 1. | gunđamo |
| 2. | gunđate |
| 3. | gunđaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | gunđat ću |
| 2. | gunđat ćeš |
| 3. | gunđat će |
| množina | |
| 1. | gunđat ćemo |
| 2. | gunđat ćete |
| 3. | gunđat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | gunđah |
| 2. | gunđaše |
| 3. | gunđaše |
| množina | |
| 1. | gunđasmo |
| 2. | gunđaste |
| 3. | gunđahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | gunđao sam |
| 2. | gunđao si |
| 3. | gunđao je |
| množina | |
| 1. | gunđali smo |
| 2. | gunđali ste |
| 3. | gunđali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam gunđao |
| 2. | bio si gunđao |
| 3. | bio je gunđao |
| množina | |
| 1. | bili smo gunđali |
| 2. | bili ste gunđali |
| 3. | bili su gunđali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | gunđaj |
| množina | |
| 1. | gunđajmo |
| 2. | gunđajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| gunđajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| gunđao, gunđala, gunđalo | |
| gunđali, gunđale, gunđala | |
Definicija
tiho i nejasno izražavati nezadovoljstvo, prigovarati ispod glasa [stalno nešto gunđati]; mrmljati
