gòditi
gòditi (komu, se) nesvrš. 〈prez. -īm (se), pril. sad. -dēći (se), gl. im. -đēnje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| goditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | godim |
| 2. | godiš |
| 3. | godi |
| množina | |
| 1. | godimo |
| 2. | godite |
| 3. | gode |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | godit ću |
| 2. | godit ćeš |
| 3. | godit će |
| množina | |
| 1. | godit ćemo |
| 2. | godit ćete |
| 3. | godit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | gođah |
| 2. | gođaše |
| 3. | gođaše |
| množina | |
| 1. | gođasmo |
| 2. | gođaste |
| 3. | gođahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | godio sam |
| 2. | godio si |
| 3. | godio je |
| množina | |
| 1. | godili smo |
| 2. | godili ste |
| 3. | godili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam godio |
| 2. | bio si godio |
| 3. | bio je godio |
| množina | |
| 1. | bili smo godili |
| 2. | bili ste godili |
| 3. | bili su godili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | godi |
| množina | |
| 1. | godimo |
| 2. | godite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| godeći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| godio, godila, godilo | |
| godili, godile, godila | |
Definicija
| 1. | (komu) biti ugodan, prijati, dopadati se, ob. u: [godi mi, godilo mi je ugodno mi je, bilo mi je ugodno; prija mi, bilo mi je prijatno] |
| 2. | (se) nesvrš. pogađati se oko cijene; cjenkati se |
Etimologija
✧ v. god
