crijévo
crijévo sr 〈N mn -a, zb. crijȇvlje〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | crijevo |
| G | crijeva |
| D | crijevu |
| A | crijevo |
| V | crijevo |
| L | crijevu |
| I | crijevom |
| množina | |
| N | crijeva |
| G | crijeva |
| D | crijevima |
| A | crijeva |
| V | crijeva |
| L | crijevima |
| I | crijevima |
Definicija
| 1. | anat. dio probavnog sustava između želuca i čmara, dug rastezljiv dio probavnog sustava u čovjeka i u životinja [tanko crijevo; debelo crijevo; dvanaestpalačno crijevo dvanaesterac] |
| 2. | gibak, savitljiv šupalj predmet kroz koji se provodi tekućina ili plin, obično od gume [crijevo za polijevanje] |
Frazeologija
⃟ izbaciti crijeva jako povraćati, povratiti hranu;
(zamršeno, spleteno) ka pasja crijeva ono što je nerješiv problem, splet nerješivih okolnosti, nerazmrsivo pitanje, ono što se ne može razlučiti na pojedinačne i raspoznatljive pojedinosti koje bi pružile mogućnost da se stekne uvid u stanje stvari;
vući se kao crijeva nemati kraja (i zbog toga biti dosadan)
(zamršeno, spleteno) ka pasja crijeva ono što je nerješiv problem, splet nerješivih okolnosti, nerazmrsivo pitanje, ono što se ne može razlučiti na pojedinačne i raspoznatljive pojedinosti koje bi pružile mogućnost da se stekne uvid u stanje stvari;
vući se kao crijeva nemati kraja (i zbog toga biti dosadan)
Onomastika
♦ pr. (prema zanimanju): Crȅvār (440, Kordun, Slavonija)
Etimologija
✧ prasl. *červo (stsl. črěvo, rus. čerëvo: trbuh, polj. trzowo)
