ćȅlavac
ćȅlavac m 〈G -āvca, V -āvče〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | ćelavac |
| G | ćelavca |
| D | ćelavcu |
| A | ćelavca |
| V | ćelavče |
| L | ćelavcu |
| I | ćelavcem |
| množina | |
| N | ćelavci |
| G | ćelavaca |
| D | ćelavcima |
| A | ćelavce |
| V | ćelavci |
| L | ćelavcima |
| I | ćelavcima |
Definicija
| 1. | onaj koji nema kose; ćelavko, ćelo |
| 2. | brdo, planina ili njegov značajniji dio na kojem raste samo trava ili eventualno nisko raslinje |
Etimologija
✧ vidi ćȅla
