devètati
devètati (koga) nesvrš. 〈prez. -ām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| devetati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | devetam |
| 2. | devetaš |
| 3. | deveta |
| množina | |
| 1. | devetamo |
| 2. | devetate |
| 3. | devetaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | devetat ću |
| 2. | devetat ćeš |
| 3. | devetat će |
| množina | |
| 1. | devetat ćemo |
| 2. | devetat ćete |
| 3. | devetat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | devetah |
| 2. | devetaše |
| 3. | devetaše |
| množina | |
| 1. | devetasmo |
| 2. | devetaste |
| 3. | devetahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | devetao sam |
| 2. | devetao si |
| 3. | devetao je |
| množina | |
| 1. | devetali smo |
| 2. | devetali ste |
| 3. | devetali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam devetao |
| 2. | bio si devetao |
| 3. | bio je devetao |
| množina | |
| 1. | bili smo devetali |
| 2. | bili ste devetali |
| 3. | bili su devetali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | devetaj |
| množina | |
| 1. | devetajmo |
| 2. | devetajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| devetajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| devetao, devetala, devetalo | |
| devetali, devetale, devetala | |
Definicija
ekspr. tući
Etimologija
✧ ? ≃ devet (izvorno značenje bilo bi: komadati na devet dijelova)
