alarmírati
alarmírati dv. 〈prez. alàrmīrām, pril. sad. -ajūćī, pril. pr. -āvši, gl. im. -ānje〉
| Dv. | |
|---|---|
| infinitiv | |
| alarmirati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | alarmiram |
| 2. | alarmiraš |
| 3. | alarmira |
| množina | |
| 1. | alarmiramo |
| 2. | alarmirate |
| 3. | alarmiraju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | alarmirat ću |
| 2. | alarmirat ćeš |
| 3. | alarmirat će |
| množina | |
| 1. | alarmirat ćemo |
| 2. | alarmirat ćete |
| 3. | alarmirat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | alarmirah |
| 2. | alarmiraše |
| 3. | alarmiraše |
| množina | |
| 1. | alarmirasmo |
| 2. | alarmiraste |
| 3. | alarmirahu |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | alarmirah |
| 2. | |
| 3. | |
| množina | |
| 1. | |
| 2. | |
| 3. | |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | alarmirao sam |
| 2. | alarmirao si |
| 3. | alarmirao je |
| množina | |
| 1. | alarmirali smo |
| 2. | alarmirali ste |
| 3. | alarmirali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam alarmirao |
| 2. | bio si alarmirao |
| 3. | bio je alarmirao |
| množina | |
| 1. | bili smo alarmirali |
| 2. | bili ste alarmirali |
| 3. | bili su alarmirali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | alarmiraj |
| množina | |
| 1. | alarmirajmo |
| 2. | alarmirajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| alarmirajući | |
| glagolski prilog prošli | |
| alarmiravši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| alarmirao, alarmirala, alarmiralo | |
| alarmirali, alarmirale, alarmirala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| alarmiran, alarmirana, alarmirano | |
| alarmirani, alarmirane, alarmirana | |
| 1. | pozvati/pozivati na uzbunu |
| 2. | upozoriti/upozoravati na opasnost |