doprìnijēti
doprìnijēti (čemu, što) svrš. 〈prez. doprinèsēm, pril. pr. -ēvši, imp. doprinèsi, prid. rad. dȍprinio/dȍprinijela ž〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| doprinijeti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | doprinesem |
| 2. | doprineseš |
| 3. | doprinese |
| množina | |
| 1. | doprinesemo |
| 2. | doprinesete |
| 3. | doprinesu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | doprinijet ću |
| 2. | doprinijet ćeš |
| 3. | doprinijet će |
| množina | |
| 1. | doprinijet ćemo |
| 2. | doprinijet ćete |
| 3. | doprinijet će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | doprinesoh / doprinijeh |
| 2. | doprinese / doprinije |
| 3. | doprinese / doprinije |
| množina | |
| 1. | doprinesosmo / doprinijesmo |
| 2. | doprinesoste / doprinijeste |
| 3. | doprinesoše / dopriniješe |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | doprinio sam |
| 2. | doprinio si |
| 3. | doprinio je |
| množina | |
| 1. | doprinijeli smo |
| 2. | doprinijeli ste |
| 3. | doprinijeli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam doprinio |
| 2. | bio si doprinio |
| 3. | bio je doprinio |
| množina | |
| 1. | bili smo doprinijeli |
| 2. | bili ste doprinijeli |
| 3. | bili su doprinijeli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | doprinesi |
| množina | |
| 1. | doprinesimo |
| 2. | doprinesite |
| glagolski prilog prošli | |
| doprinijevši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| doprinio, doprinijela, doprinijelo | |
| doprinijeli, doprinijele, doprinijela | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| doprinijet / doprinesen, doprinijeta / doprinesena, doprinijeto / doprineseno | |
| doprinijeti / doprineseni, doprinijete / doprinesene, doprinijeta / doprinesena | |
Definicija
dati svoj prilog čemu u radu, novcu, zamislima i sl., imati udjela u uspjehu ili u vrijednosti čega [doprinijeti boljem radu; doprinijeti obnovi škole]; pridonijeti
Etimologija
✧ vidi doprinòsiti
