dográditi
dográditi (što) svrš. 〈prez. dògrādīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. dògrāđen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| dograditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | dogradim |
| 2. | dogradiš |
| 3. | dogradi |
| množina | |
| 1. | dogradimo |
| 2. | dogradite |
| 3. | dograde |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | dogradit ću |
| 2. | dogradit ćeš |
| 3. | dogradit će |
| množina | |
| 1. | dogradit ćemo |
| 2. | dogradit ćete |
| 3. | dogradit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | dogradih |
| 2. | dogradi |
| 3. | dogradi |
| množina | |
| 1. | dogradismo |
| 2. | dogradiste |
| 3. | dogradiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | dogradio sam |
| 2. | dogradio si |
| 3. | dogradio je |
| množina | |
| 1. | dogradili smo |
| 2. | dogradili ste |
| 3. | dogradili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam dogradio |
| 2. | bio si dogradio |
| 3. | bio je dogradio |
| množina | |
| 1. | bili smo dogradili |
| 2. | bili ste dogradili |
| 3. | bili su dogradili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | dogradi |
| množina | |
| 1. | dogradimo |
| 2. | dogradite |
| glagolski prilog prošli | |
| dogradivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| dogradio, dogradila, dogradilo | |
| dogradili, dogradile, dogradila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| dograđen, dograđena, dograđeno | |
| dograđeni, dograđene, dograđena | |
Definicija
građenjem dodati, sagraditi još nešto uz već sagrađeno
Etimologija
✧ do-1 + v. graditi
