dójmiti se
dójmiti se svrš. 〈prez. dȏjmīm se, pril. pr. -īvši se, prid. rad. dòjmio se〉,
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| dojmiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | dojmim |
| 2. | dojmiš |
| 3. | dojmi |
| množina | |
| 1. | dojmimo |
| 2. | dojmite |
| 3. | dojme |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | dojmit ću |
| 2. | dojmit ćeš |
| 3. | dojmit će |
| množina | |
| 1. | dojmit ćemo |
| 2. | dojmit ćete |
| 3. | dojmit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | dojmih |
| 2. | dojmi |
| 3. | dojmi |
| množina | |
| 1. | dojmismo |
| 2. | dojmiste |
| 3. | dojmiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | dojmio sam |
| 2. | dojmio si |
| 3. | dojmio je |
| množina | |
| 1. | dojmili smo |
| 2. | dojmili ste |
| 3. | dojmili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam dojmio |
| 2. | bio si dojmio |
| 3. | bio je dojmio |
| množina | |
| 1. | bili smo dojmili |
| 2. | bili ste dojmili |
| 3. | bili su dojmili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | dojmi |
| množina | |
| 1. | dojmimo |
| 2. | dojmite |
| glagolski prilog prošli | |
| dojmivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| dojmio, dojmila, dojmilo | |
| dojmili, dojmile, dojmila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| dojmljen, dojmljena, dojmljeno | |
| dojmljeni, dojmljene, dojmljena | |
Definicija
v. doimati se [duboko me se dojmilo]
Etimologija
✧ vidi dójam
