unakáziti
unakáziti (koga, što, se) svrš. 〈prez. unàkāzīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. unàkāžen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| unakaziti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | unakazim |
| 2. | unakaziš |
| 3. | unakazi |
| množina | |
| 1. | unakazimo |
| 2. | unakazite |
| 3. | unakaze |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | unakazit ću |
| 2. | unakazit ćeš |
| 3. | unakazit će |
| množina | |
| 1. | unakazit ćemo |
| 2. | unakazit ćete |
| 3. | unakazit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | unakazih |
| 2. | unakazi |
| 3. | unakazi |
| množina | |
| 1. | unakazismo |
| 2. | unakaziste |
| 3. | unakaziše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | unakazio sam |
| 2. | unakazio si |
| 3. | unakazio je |
| množina | |
| 1. | unakazili smo |
| 2. | unakazili ste |
| 3. | unakazili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam unakazio |
| 2. | bio si unakazio |
| 3. | bio je unakazio |
| množina | |
| 1. | bili smo unakazili |
| 2. | bili ste unakazili |
| 3. | bili su unakazili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | unakazi |
| množina | |
| 1. | unakazimo |
| 2. | unakazite |
| glagolski prilog prošli | |
| unakazivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| unakazio, unakazila, unakazilo | |
| unakazili, unakazile, unakazila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| unakažen, unakažena, unakaženo | |
| unakaženi, unakažene, unakažena | |
Definicija
učiniti nakaznim, učiniti da postane ružno; nagrditi, izobličiti
Etimologija
✧ u- + v. nakaza
