ùzāći
ùzāći svrš. 〈prez. ùzāđēm, pril. pr. ùzašāvši, imp. uzáđi, prid. rad. ùzašao〉,
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| uzaći | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | uzađem |
| 2. | uzađeš |
| 3. | uzađe |
| množina | |
| 1. | uzađemo |
| 2. | uzađete |
| 3. | uzađu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | uzaći ću |
| 2. | uzaći ćeš |
| 3. | uzaći će |
| množina | |
| 1. | uzaći ćemo |
| 2. | uzaći ćete |
| 3. | uzaći će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | uzađoh |
| 2. | uzađe |
| 3. | uzađe |
| množina | |
| 1. | uzađosmo |
| 2. | uzađoste |
| 3. | uzađoše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | uzašao sam |
| 2. | uzašao si |
| 3. | uzašao je |
| množina | |
| 1. | uzašli smo |
| 2. | uzašli ste |
| 3. | uzašli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam uzašao |
| 2. | bio si uzašao |
| 3. | bio je uzašao |
| množina | |
| 1. | bili smo uzašli |
| 2. | bili ste uzašli |
| 3. | bili su uzašli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | uzađi |
| množina | |
| 1. | uzađimo |
| 2. | uzađite |
| glagolski prilog prošli | |
| uzašavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| uzašao, uzašla, uzašlo | |
| uzašli, uzašle, uzašla | |
Definicija
v. uzići
Etimologija
✧ vidi ùzīći
