ùzburkati
ùzburkati (što, se) svrš. 〈prez. -ām, pril. pr. -āvši, prid. trp. ùzburkān〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| uzburkati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | uzburkam |
| 2. | uzburkaš |
| 3. | uzburka |
| množina | |
| 1. | uzburkamo |
| 2. | uzburkate |
| 3. | uzburkaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | uzburkat ću |
| 2. | uzburkat ćeš |
| 3. | uzburkat će |
| množina | |
| 1. | uzburkat ćemo |
| 2. | uzburkat ćete |
| 3. | uzburkat će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | uzburkah |
| 2. | uzburka |
| 3. | uzburka |
| množina | |
| 1. | uzburkasmo |
| 2. | uzburkaste |
| 3. | uzburkaše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | uzburkao sam |
| 2. | uzburkao si |
| 3. | uzburkao je |
| množina | |
| 1. | uzburkali smo |
| 2. | uzburkali ste |
| 3. | uzburkali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam uzburkao |
| 2. | bio si uzburkao |
| 3. | bio je uzburkao |
| množina | |
| 1. | bili smo uzburkali |
| 2. | bili ste uzburkali |
| 3. | bili su uzburkali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | uzburkaj |
| množina | |
| 1. | uzburkajmo |
| 2. | uzburkajte |
| glagolski prilog prošli | |
| uzburkavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| uzburkao, uzburkala, uzburkalo | |
| uzburkali, uzburkale, uzburkala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| uzburkan, uzburkana, uzburkano | |
| uzburkani, uzburkane, uzburkana | |
Definicija
| 1. | uznemiriti se na površini, pretvoriti u valove; zatalasati [uzburkano more] |
| 2. | pren. uznemiriti se, uzbuditi se, uskomešati se (mnoštvo i sl.) |
Etimologija
✧ uz- + v. bura
