usúditi se
usúditi se svrš. 〈prez. ùsūdīm se, pril. pr. -īvši se, prid. rad. usúdio se〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| usuditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | usudim |
| 2. | usudiš |
| 3. | usudi |
| množina | |
| 1. | usudimo |
| 2. | usudite |
| 3. | usude |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | usudit ću |
| 2. | usudit ćeš |
| 3. | usudit će |
| množina | |
| 1. | usudit ćemo |
| 2. | usudit ćete |
| 3. | usudit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | usudih |
| 2. | usudi |
| 3. | usudi |
| množina | |
| 1. | usudismo |
| 2. | usudiste |
| 3. | usudiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | usudio sam |
| 2. | usudio si |
| 3. | usudio je |
| množina | |
| 1. | usudili smo |
| 2. | usudili ste |
| 3. | usudili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam usudio |
| 2. | bio si usudio |
| 3. | bio je usudio |
| množina | |
| 1. | bili smo usudili |
| 2. | bili ste usudili |
| 3. | bili su usudili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | usudi |
| množina | |
| 1. | usudimo |
| 2. | usudite |
| glagolski prilog prošli | |
| usudivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| usudio, usudila, usudilo | |
| usudili, usudile, usudila | |
Definicija
osmjeliti se [da se nisi usudio; samo se usudi]
Etimologija
✧ vidi ùsud
