urlíkati
urlíkati () nesvrš. 〈prez. ùrlīčēm, pril. sad. urlíčūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| urlikati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | urličem |
| 2. | urličeš |
| 3. | urliče |
| množina | |
| 1. | urličemo |
| 2. | urličete |
| 3. | urliču |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | urlikat ću |
| 2. | urlikat ćeš |
| 3. | urlikat će |
| množina | |
| 1. | urlikat ćemo |
| 2. | urlikat ćete |
| 3. | urlikat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | urlikah |
| 2. | urlikaše |
| 3. | urlikaše |
| množina | |
| 1. | urlikasmo |
| 2. | urlikaste |
| 3. | urlikahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | urlikao sam |
| 2. | urlikao si |
| 3. | urlikao je |
| množina | |
| 1. | urlikali smo |
| 2. | urlikali ste |
| 3. | urlikali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam urlikao |
| 2. | bio si urlikao |
| 3. | bio je urlikao |
| množina | |
| 1. | bili smo urlikali |
| 2. | bili ste urlikali |
| 3. | bili su urlikali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | urliči |
| množina | |
| 1. | urličimo |
| 2. | urličite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| urličući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| urlikao, urlikala, urlikalo | |
| urlikali, urlikale, urlikala | |
Definicija
v. urlati
Etimologija
✧ vidi ùrlati
