zámjeriti
zámjeriti (se) svrš. 〈prez. -īm (se), pril. pr. -īvši (se)〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| zamjeriti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | zamjerim |
| 2. | zamjeriš |
| 3. | zamjeri |
| množina | |
| 1. | zamjerimo |
| 2. | zamjerite |
| 3. | zamjere |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | zamjerit ću |
| 2. | zamjerit ćeš |
| 3. | zamjerit će |
| množina | |
| 1. | zamjerit ćemo |
| 2. | zamjerit ćete |
| 3. | zamjerit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | zamjerih |
| 2. | zamjeri |
| 3. | zamjeri |
| množina | |
| 1. | zamjerismo |
| 2. | zamjeriste |
| 3. | zamjeriše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | zamjerio sam |
| 2. | zamjerio si |
| 3. | zamjerio je |
| množina | |
| 1. | zamjerili smo |
| 2. | zamjerili ste |
| 3. | zamjerili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam zamjerio |
| 2. | bio si zamjerio |
| 3. | bio je zamjerio |
| množina | |
| 1. | bili smo zamjerili |
| 2. | bili ste zamjerili |
| 3. | bili su zamjerili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | zamjeri |
| množina | |
| 1. | zamjerimo |
| 2. | zamjerite |
| glagolski prilog prošli | |
| zamjerivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| zamjerio, zamjerila, zamjerilo | |
| zamjerili, zamjerile, zamjerila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| zamjeren, zamjerena, zamjereno | |
| zamjereni, zamjerene, zamjerena | |
Definicija
| 1. | (što, na čemu) ne odobriti, izraziti neslaganje; prigovoriti, predbaciti |
| 2. | (se) izazvati čije negodovanje; izgubiti naklonost; predbaciti |
