vrijéđati
vrijéđati (koga, što) nesvrš. 〈prez. vrijȇđām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| vrijeđati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | vrijeđam |
| 2. | vrijeđaš |
| 3. | vrijeđa |
| množina | |
| 1. | vrijeđamo |
| 2. | vrijeđate |
| 3. | vrijeđaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | vrijeđat ću |
| 2. | vrijeđat ćeš |
| 3. | vrijeđat će |
| množina | |
| 1. | vrijeđat ćemo |
| 2. | vrijeđat ćete |
| 3. | vrijeđat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | vrijeđah |
| 2. | vrijeđaše |
| 3. | vrijeđaše |
| množina | |
| 1. | vrijeđasmo |
| 2. | vrijeđaste |
| 3. | vrijeđahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | vrijeđao sam |
| 2. | vrijeđao si |
| 3. | vrijeđao je |
| množina | |
| 1. | vrijeđali smo |
| 2. | vrijeđali ste |
| 3. | vrijeđali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam vrijeđao |
| 2. | bio si vrijeđao |
| 3. | bio je vrijeđao |
| množina | |
| 1. | bili smo vrijeđali |
| 2. | bili ste vrijeđali |
| 3. | bili su vrijeđali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | vrijeđaj |
| množina | |
| 1. | vrijeđajmo |
| 2. | vrijeđajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| vrijeđajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| vrijeđao, vrijeđala, vrijeđalo | |
| vrijeđali, vrijeđale, vrijeđala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| vrijeđan, vrijeđana, vrijeđano | |
| vrijeđani, vrijeđane, vrijeđana | |
Definicija
| 1. | poet. nadraživati žulj, povredu, bolno mjesto, povređivati [vrijeđa me svaki korak] |
| 2. | odnositi se prema kome ili izražavati se bez dužnog poštovanja i pristojnosti, nanositi uvredu |
Etimologija
✧ vidi vrijȇd
