zaròbiti
zaròbiti (se) svrš. 〈prez. zàrobīm (se), pril. pr. -īvši (se), prid. trp. zàrobljen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| zarobiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | zarobim |
| 2. | zarobiš |
| 3. | zarobi |
| množina | |
| 1. | zarobimo |
| 2. | zarobite |
| 3. | zarobe |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | zarobit ću |
| 2. | zarobit ćeš |
| 3. | zarobit će |
| množina | |
| 1. | zarobit ćemo |
| 2. | zarobit ćete |
| 3. | zarobit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | zarobih |
| 2. | zarobi |
| 3. | zarobi |
| množina | |
| 1. | zarobismo |
| 2. | zarobiste |
| 3. | zarobiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | zarobio sam |
| 2. | zarobio si |
| 3. | zarobio je |
| množina | |
| 1. | zarobili smo |
| 2. | zarobili ste |
| 3. | zarobili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam zarobio |
| 2. | bio si zarobio |
| 3. | bio je zarobio |
| množina | |
| 1. | bili smo zarobili |
| 2. | bili ste zarobili |
| 3. | bili su zarobili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | zarobi |
| množina | |
| 1. | zarobimo |
| 2. | zarobite |
| glagolski prilog prošli | |
| zarobivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| zarobio, zarobila, zarobilo | |
| zarobili, zarobile, zarobila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| zarobljen, zarobljena, zarobljeno | |
| zarobljeni, zarobljene, zarobljena | |
Definicija
| 1. | a. (koga) uhvatiti neprijatelja živa b. (što) osvojiti, oduzeti od protivnika (oružje i sl.) |
| 2. | (se čime) prezauzeti se kakvim poslom, vezati se i ne moći misliti ni na što drugo |
Etimologija
✧ za- + v. rob
