zaprémiti
zaprémiti (što) svrš. 〈prez. zàprēmīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. zàprēmljen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| zapremiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | zapremim |
| 2. | zapremiš |
| 3. | zapremi |
| množina | |
| 1. | zapremimo |
| 2. | zapremite |
| 3. | zapreme |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | zapremit ću |
| 2. | zapremit ćeš |
| 3. | zapremit će |
| množina | |
| 1. | zapremit ćemo |
| 2. | zapremit ćete |
| 3. | zapremit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | zapremih |
| 2. | zapremi |
| 3. | zapremi |
| množina | |
| 1. | zapremismo |
| 2. | zapremiste |
| 3. | zapremiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | zapremio sam |
| 2. | zapremio si |
| 3. | zapremio je |
| množina | |
| 1. | zapremili smo |
| 2. | zapremili ste |
| 3. | zapremili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam zapremio |
| 2. | bio si zapremio |
| 3. | bio je zapremio |
| množina | |
| 1. | bili smo zapremili |
| 2. | bili ste zapremili |
| 3. | bili su zapremili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | zapremi |
| množina | |
| 1. | zapremimo |
| 2. | zapremite |
| glagolski prilog prošli | |
| zapremivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| zapremio, zapremila, zapremilo | |
| zapremili, zapremile, zapremila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| zapremljen, zapremljena, zapremljeno | |
| zapremljeni, zapremljene, zapremljena | |
Definicija
zauzeti prostor po dužini, širini i visini; obujmiti
Etimologija
✧ za- + v. (s)premiti
