zatamnjívati
zatamnjívati (što, se) nesvrš. 〈prez. zatàmnjujēm, pril. sad. zatàmnjujūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| zatamnjivati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | zatamnjujem |
| 2. | zatamnjuješ |
| 3. | zatamnjuje |
| množina | |
| 1. | zatamnjujemo |
| 2. | zatamnjujete |
| 3. | zatamnjuju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | zatamnjivat ću |
| 2. | zatamnjivat ćeš |
| 3. | zatamnjivat će |
| množina | |
| 1. | zatamnjivat ćemo |
| 2. | zatamnjivat ćete |
| 3. | zatamnjivat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | zatamnjivah |
| 2. | zatamnjivaše |
| 3. | zatamnjivaše |
| množina | |
| 1. | zatamnjivasmo |
| 2. | zatamnjivaste |
| 3. | zatamnjivahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | zatamnjivao sam |
| 2. | zatamnjivao si |
| 3. | zatamnjivao je |
| množina | |
| 1. | zatamnjivali smo |
| 2. | zatamnjivali ste |
| 3. | zatamnjivali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam zatamnjivao |
| 2. | bio si zatamnjivao |
| 3. | bio je zatamnjivao |
| množina | |
| 1. | bili smo zatamnjivali |
| 2. | bili ste zatamnjivali |
| 3. | bili su zatamnjivali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | zatamnjuj |
| množina | |
| 1. | zatamnjujmo |
| 2. | zatamnjujte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| zatamnjujući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| zatamnjivao, zatamnjivala, zatamnjivalo | |
| zatamnjivali, zatamnjivale, zatamnjivala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| zatamnjivan, zatamnjivana, zatamnjivano | |
| zatamnjivani, zatamnjivane, zatamnjivana | |
Etimologija
✧ vidi zatámniti
