zatájiti
zatájiti svrš. 〈prez. zàtājīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. zàtājen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| zatajiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | zatajim |
| 2. | zatajiš |
| 3. | zataji |
| množina | |
| 1. | zatajimo |
| 2. | zatajite |
| 3. | zataje |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | zatajit ću |
| 2. | zatajit ćeš |
| 3. | zatajit će |
| množina | |
| 1. | zatajit ćemo |
| 2. | zatajit ćete |
| 3. | zatajit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | zatajih |
| 2. | zataji |
| 3. | zataji |
| množina | |
| 1. | zatajismo |
| 2. | zatajiste |
| 3. | zatajiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | zatajio sam |
| 2. | zatajio si |
| 3. | zatajio je |
| množina | |
| 1. | zatajili smo |
| 2. | zatajili ste |
| 3. | zatajili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam zatajio |
| 2. | bio si zatajio |
| 3. | bio je zatajio |
| množina | |
| 1. | bili smo zatajili |
| 2. | bili ste zatajili |
| 3. | bili su zatajili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | zataji |
| množina | |
| 1. | zatajimo |
| 2. | zatajite |
| glagolski prilog prošli | |
| zatajivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| zatajio, zatajila, zatajilo | |
| zatajili, zatajile, zatajila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| zatajen, zatajena, zatajeno | |
| zatajeni, zatajene, zatajena | |
Definicija
| 1. | (koga, što) prešutjeti, prikriti, utajiti |
| 2. | () iznevjeriti, podbaciti, zakazati |
Etimologija
✧ za- + v. tajiti
