zatopljívati
zatopljívati () nesvrš. 〈prez. (3. l. jd) zatòpljujē, pril. sad. zatòpljujūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| zatopljivati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | zatopljujem |
| 2. | zatopljuješ |
| 3. | zatopljuje |
| množina | |
| 1. | zatopljujemo |
| 2. | zatopljujete |
| 3. | zatopljuju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | zatopljivat ću |
| 2. | zatopljivat ćeš |
| 3. | zatopljivat će |
| množina | |
| 1. | zatopljivat ćemo |
| 2. | zatopljivat ćete |
| 3. | zatopljivat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | zatopljivah |
| 2. | zatopljivaše |
| 3. | zatopljivaše |
| množina | |
| 1. | zatopljivasmo |
| 2. | zatopljivaste |
| 3. | zatopljivahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | zatopljivao sam |
| 2. | zatopljivao si |
| 3. | zatopljivao je |
| množina | |
| 1. | zatopljivali smo |
| 2. | zatopljivali ste |
| 3. | zatopljivali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam zatopljivao |
| 2. | bio si zatopljivao |
| 3. | bio je zatopljivao |
| množina | |
| 1. | bili smo zatopljivali |
| 2. | bili ste zatopljivali |
| 3. | bili su zatopljivali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | zatopljuj |
| množina | |
| 1. | zatopljujmo |
| 2. | zatopljujte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| zatopljujući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| zatopljivao, zatopljivala, zatopljivalo | |
| zatopljivali, zatopljivale, zatopljivala | |
Etimologija
✧ vidi zatòpliti
