kíno
kíno m i sr 〈N mn -a〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | kino |
| G | kina |
| D | kinu |
| A | kino |
| V | kino |
| L | kinu |
| I | kinom |
| množina | |
| N | kina |
| G | kina |
| D | kinima |
| A | kina |
| V | kina |
| L | kinima |
| I | kinima |
Definicija
| 1. | razg. dvorana u kojoj se prikazuju filmovi; kinematograf |
| 2. | žarg. događaj koji privlači pažnju [to što su oni izvodili, to je bilo kino]; spektakl |
Sintagma
∆ kinodvorana kinematograf, kino (u dvorani čvrste građe, za razliku od šatora u počecima kinematografije);
kino-orgulje glazb. pov. posebna vrsta orgulja namijenjenih za muzičku pratnju nijemog filma u kinodvoranama;
kino-pijanist (kino-klavirist) onaj koji u kinu prati na klaviru radnju nijemoga filma ili izvođače kupleta itd.
kino-orgulje glazb. pov. posebna vrsta orgulja namijenjenih za muzičku pratnju nijemog filma u kinodvoranama;
kino-pijanist (kino-klavirist) onaj koji u kinu prati na klaviru radnju nijemoga filma ili izvođače kupleta itd.
Etimologija
✧ njem. Kino ← Kinematograph
