klèsati
klèsati (što) nesvrš. 〈prez. klȅšēm, pril. sad. klȅšūći, prid. trp. klȅsān, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| klesati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | klešem |
| 2. | klešeš |
| 3. | kleše |
| množina | |
| 1. | klešemo |
| 2. | klešete |
| 3. | klešu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | klesat ću |
| 2. | klesat ćeš |
| 3. | klesat će |
| množina | |
| 1. | klesat ćemo |
| 2. | klesat ćete |
| 3. | klesat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | klesah |
| 2. | klesaše |
| 3. | klesaše |
| množina | |
| 1. | klesasmo |
| 2. | klesaste |
| 3. | klesahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | klesao sam |
| 2. | klesao si |
| 3. | klesao je |
| množina | |
| 1. | klesali smo |
| 2. | klesali ste |
| 3. | klesali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam klesao |
| 2. | bio si klesao |
| 3. | bio je klesao |
| množina | |
| 1. | bili smo klesali |
| 2. | bili ste klesali |
| 3. | bili su klesali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | kleši |
| množina | |
| 1. | klešimo |
| 2. | klešite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| klešući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| klesao, klesala, klesalo | |
| klesali, klesale, klesala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| klesan, klesana, klesano | |
| klesani, klesane, klesana | |
Definicija
obrađivati kamen, izrađivati upotrebne, ukrasne ili umjetničke predmete od kamena
Etimologija
✧ prasl. *klestiti (rus. klestít', polj. kleszczyć)
