kȕcati
kȕcati nesvrš. 〈prez. -ām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| kucati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | kucam |
| 2. | kucaš |
| 3. | kuca |
| množina | |
| 1. | kucamo |
| 2. | kucate |
| 3. | kucaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | kucat ću |
| 2. | kucat ćeš |
| 3. | kucat će |
| množina | |
| 1. | kucat ćemo |
| 2. | kucat ćete |
| 3. | kucat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | kucah |
| 2. | kucaše |
| 3. | kucaše |
| množina | |
| 1. | kucasmo |
| 2. | kucaste |
| 3. | kucahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | kucao sam |
| 2. | kucao si |
| 3. | kucao je |
| množina | |
| 1. | kucali smo |
| 2. | kucali ste |
| 3. | kucali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam kucao |
| 2. | bio si kucao |
| 3. | bio je kucao |
| množina | |
| 1. | bili smo kucali |
| 2. | bili ste kucali |
| 3. | bili su kucali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | kucaj |
| množina | |
| 1. | kucajmo |
| 2. | kucajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| kucajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| kucao, kucala, kucalo | |
| kucali, kucale, kucala | |
Definicija
| 1. | (, kome, o što) proizvoditi čime niz laganih, kratkih udaraca o što [kucati na vrata; sat kuca] |
| 2. | () razg. tipkati na pisaćem stroju |
| 3. | () med. pulsirati (o srcu, arterijama) [kuca mi u zubu] |
| 4. | (se), usp. kucnuti (se) |
Etimologija
✧ vidi kȕc
