lànuti
lànuti svrš. 〈prez. lȁnēm, pril. pr. -ūvši, imp. lȁni, prid. trp. lȁnūt〉
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| lanuti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | lanem |
| 2. | laneš |
| 3. | lane |
| množina | |
| 1. | lanemo |
| 2. | lanete |
| 3. | lanu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | lanut ću |
| 2. | lanut ćeš |
| 3. | lanut će |
| množina | |
| 1. | lanut ćemo |
| 2. | lanut ćete |
| 3. | lanut će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | lanuh |
| 2. | lanu |
| 3. | lanu |
| množina | |
| 1. | lanusmo |
| 2. | lanuste |
| 3. | lanuše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | lanuo sam |
| 2. | lanuo si |
| 3. | lanuo je |
| množina | |
| 1. | lanuli smo |
| 2. | lanuli ste |
| 3. | lanuli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam lanuo |
| 2. | bio si lanuo |
| 3. | bio je lanuo |
| množina | |
| 1. | bili smo lanuli |
| 2. | bili ste lanuli |
| 3. | bili su lanuli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | lani |
| množina | |
| 1. | lanimo |
| 2. | lanite |
| glagolski prilog prošli | |
| lanuvši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| lanuo, lanula, lanulo | |
| lanuli, lanule, lanula | |
| 1. | () rij. oglasiti se lavežom; zalajati |
| 2. | (što) pren. reći ono što nije trebalo, usp. lajati |