pòčinak
pòčinak m 〈G -īnka, N mn -īnci〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | počinak |
| G | počinka |
| D | počinku |
| A | počinak |
| V | počinče |
| L | počinku |
| I | počinkom |
| množina | |
| N | počinci |
| G | počinaka |
| D | počincima |
| A | počinke |
| V | počinci |
| L | počincima |
| I | počincima |
Definicija
| 1. | stanje mirovanja; odmaranje |
| 2. | odmor u spavanju [poći na počinak] |
Frazeologija
⃟ otići na vječni počinak eufem. umrijeti, preminuti
Onomastika
♦ pr. (nadimačka, ob. za lijenčine): Pòčinok (Slavonski Brod)
◊ top. (naselje): Pòčekaji (Buzet, 42 stan.), Počivàlšek (Dubrovnik, Zagreb), Počivànšek (Zagreb), Počivàšek (Pregrada, Zagreb)
◊ top.: Počívala (ime za mjesta na planini kamo pastiri dovode ovce da prespavaju, usp. Durmitor); (naselje): Pòčitelj (Gospić, 307 stan.)
◊ top. (naselje): Pòčekaji (Buzet, 42 stan.), Počivàlšek (Dubrovnik, Zagreb), Počivànšek (Zagreb), Počivàšek (Pregrada, Zagreb)
◊ top.: Počívala (ime za mjesta na planini kamo pastiri dovode ovce da prespavaju, usp. Durmitor); (naselje): Pòčitelj (Gospić, 307 stan.)
Etimologija
✧ po- + prasl. *čiti, *činǫti (rus. po-čít', polj. od-po-czywać) ≃ lat. quies: mir, počinak
