pomíriti
pomíriti svrš. 〈prez. pòmīrīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. pòmīren〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| pomiriti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | pomirim |
| 2. | pomiriš |
| 3. | pomiri |
| množina | |
| 1. | pomirimo |
| 2. | pomirite |
| 3. | pomire |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | pomirit ću |
| 2. | pomirit ćeš |
| 3. | pomirit će |
| množina | |
| 1. | pomirit ćemo |
| 2. | pomirit ćete |
| 3. | pomirit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | pomirih |
| 2. | pomiri |
| 3. | pomiri |
| množina | |
| 1. | pomirismo |
| 2. | pomiriste |
| 3. | pomiriše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | pomirio sam |
| 2. | pomirio si |
| 3. | pomirio je |
| množina | |
| 1. | pomirili smo |
| 2. | pomirili ste |
| 3. | pomirili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam pomirio |
| 2. | bio si pomirio |
| 3. | bio je pomirio |
| množina | |
| 1. | bili smo pomirili |
| 2. | bili ste pomirili |
| 3. | bili su pomirili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | pomiri |
| množina | |
| 1. | pomirimo |
| 2. | pomirite |
| glagolski prilog prošli | |
| pomirivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| pomirio, pomirila, pomirilo | |
| pomirili, pomirile, pomirila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| pomiren, pomirena, pomireno | |
| pomireni, pomirene, pomirena | |
Definicija
| 1. | (se s kim) prekinuti, okončati svađu, neprijateljstvo, uspostaviti mir |
| 2. | (se s čim) primiti što protiv volje, prihvatiti što i prestati se opirati [pomiriti se sa sudbinom] |
| 3. | (što) dovesti u sklad, uskladiti [pomiriti suprotnosti] |
