pòznati
pòznati (koga, što) svrš. 〈prez. pòznām, pril. pr. -āvši, prid. rad. pòznao〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| poznati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | poznam |
| 2. | poznaš |
| 3. | pozna |
| množina | |
| 1. | poznamo |
| 2. | poznate |
| 3. | poznaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | poznat ću |
| 2. | poznat ćeš |
| 3. | poznat će |
| množina | |
| 1. | poznat ćemo |
| 2. | poznat ćete |
| 3. | poznat će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | poznah |
| 2. | poznaše |
| 3. | poznaše |
| množina | |
| 1. | poznasmo |
| 2. | poznaste |
| 3. | poznahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | poznao sam |
| 2. | poznao si |
| 3. | poznao je |
| množina | |
| 1. | poznali smo |
| 2. | poznali ste |
| 3. | poznali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam poznao |
| 2. | bio si poznao |
| 3. | bio je poznao |
| množina | |
| 1. | bili smo poznali |
| 2. | bili ste poznali |
| 3. | bili su poznali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | poznaj |
| množina | |
| 1. | poznajmo |
| 2. | poznajte |
| glagolski prilog prošli | |
| poznajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| poznao, poznala, poznalo | |
| poznali, poznale, poznala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| poznat, poznata, poznato | |
| poznati, poznate, poznata | |
Definicija
| 1. | prepoznati, raspoznati |
| 2. | a. poznavati, biti upoznat [poznam tog čovjeka] b. razg. posjedovati znanje; znati [poznam taj problem] |
Etimologija
✧ po- + v. znati
