prethòditi
prethòditi (čemu) nesvrš. 〈prez. prèthodīm, pril. sad. -dēći, gl. im. prèthođēnje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| prethoditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | prethodim |
| 2. | prethodiš |
| 3. | prethodi |
| množina | |
| 1. | prethodimo |
| 2. | prethodite |
| 3. | prethode |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | prethodit ću |
| 2. | prethodit ćeš |
| 3. | prethodit će |
| množina | |
| 1. | prethodit ćemo |
| 2. | prethodit ćete |
| 3. | prethodit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | prethođah |
| 2. | prethođaše |
| 3. | prethođaše |
| množina | |
| 1. | prethođasmo |
| 2. | prethođaste |
| 3. | prethođahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | prethodio sam |
| 2. | prethodio si |
| 3. | prethodio je |
| množina | |
| 1. | prethodili smo |
| 2. | prethodili ste |
| 3. | prethodili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam prethodio |
| 2. | bio si prethodio |
| 3. | bio je prethodio |
| množina | |
| 1. | bili smo prethodili |
| 2. | bili ste prethodili |
| 3. | bili su prethodili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | prethodi |
| množina | |
| 1. | prethodimo |
| 2. | prethodite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| prethodeći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| prethodio, prethodila, prethodilo | |
| prethodili, prethodile, prethodila | |
Definicija
zbivati se prije onoga o čemu je riječ
