presúditi
presúditi (što) svrš. 〈prez. prèsūdīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. prèsūđen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| presuditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | presudim |
| 2. | presudiš |
| 3. | presudi |
| množina | |
| 1. | presudimo |
| 2. | presudite |
| 3. | presude |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | presudit ću |
| 2. | presudit ćeš |
| 3. | presudit će |
| množina | |
| 1. | presudit ćemo |
| 2. | presudit ćete |
| 3. | presudit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | presudih |
| 2. | presudi |
| 3. | presudi |
| množina | |
| 1. | presudismo |
| 2. | presudiste |
| 3. | presudiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | presudio sam |
| 2. | presudio si |
| 3. | presudio je |
| množina | |
| 1. | presudili smo |
| 2. | presudili ste |
| 3. | presudili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam presudio |
| 2. | bio si presudio |
| 3. | bio je presudio |
| množina | |
| 1. | bili smo presudili |
| 2. | bili ste presudili |
| 3. | bili su presudili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | presudi |
| množina | |
| 1. | presudimo |
| 2. | presudite |
| glagolski prilog prošli | |
| presudivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| presudio, presudila, presudilo | |
| presudili, presudile, presudila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| presuđen, presuđena, presuđeno | |
| presuđeni, presuđene, presuđena | |
Definicija
| 1. | izreći presudu, odluku u spornim pitanjima, u sudskim raspravama |
| 2. | izreći odlučno mišljenje odlučujući se između raznih mišljenja |
Frazeologija
⃟ sam (a) sebi presuditi oduzeti si život
