prevòditi
prevòditi (koga, što) nesvrš. 〈prez. prèvodīm, pril. sad. prèvodēći, gl. im. prèvođēnje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| prevoditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | prevodim |
| 2. | prevodiš |
| 3. | prevodi |
| množina | |
| 1. | prevodimo |
| 2. | prevodite |
| 3. | prevode |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | prevodit ću |
| 2. | prevodit ćeš |
| 3. | prevodit će |
| množina | |
| 1. | prevodit ćemo |
| 2. | prevodit ćete |
| 3. | prevodit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | prevođah |
| 2. | prevođaše |
| 3. | prevođaše |
| množina | |
| 1. | prevođasmo |
| 2. | prevođaste |
| 3. | prevođahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | prevodio sam |
| 2. | prevodio si |
| 3. | prevodio je |
| množina | |
| 1. | prevodili smo |
| 2. | prevodili ste |
| 3. | prevodili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam prevodio |
| 2. | bio si prevodio |
| 3. | bio je prevodio |
| množina | |
| 1. | bili smo prevodili |
| 2. | bili ste prevodili |
| 3. | bili su prevodili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | prevodi |
| množina | |
| 1. | prevodimo |
| 2. | prevodite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| prevodeći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| prevodio, prevodila, prevodilo | |
| prevodili, prevodile, prevodila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| prevođen, prevođena, prevođeno | |
| prevođeni, prevođene, prevođena | |
Definicija
v. prevesti1 (2)
Etimologija
✧ pre-1 + v. voditi
